FitVandaag - Slechte stayers?
Info nu! - Bedrijfsboodschap

 
 
Waarom heeft Nederland toch altijd zulke matige langeafstandschaatsers?
 

 
Slecht een rijdster in de A groep die ook nog eens laatste werd. 
 
Afgelopen wereldbeker wedstrijd in Hamar Noorwegen was het weer raak. Nederland had slechts een deelneemster op de 5km in de A groep en die werd ook nog eens laatste. In de B groep deden een aantal het wel aardig, maar daar rijdt je wel met zijn vieren in de baan, dat geeft een voordeel en echt super waren de tijden daar ook niet.
Hoe komt dat nou toch? Op bijna alle afstanden komen de schaats vrouwen goed mee, de 3 km wordt al wat moeilijker en de 5 km is bijna altijd een stap te ver. Wat we ook bijna altijd zien is dat de Nederlandse vrouwen heel slecht een schema kunnen rijden, bijna altijd vliegen de rondetijden omhoog naar het einde toe. Een typisch kenmerk van een anti stayer.
Het vreemde is dat de Nederlandse mannen door de jaren wel altijd goede stayers hebben voortgebracht met vele medailles op WK en Olympische spelen. Dus genetisch zouden er ook vrouwen moeten zijn met een goede lange adem.
Verder als we een blik naar onze Oosterburen werpen, daar zijn wel altijd goede stayers, ondanks dat daar veel minder schaatsers zijn in totaal. Ook de Canadezen hebben vaak wel types die goed meedoen op de langste afstand.
Kijkend naar mogelijke oorzaken vallen mij een aantal zaken op. De Nederlandse schaatsers rijden allemaal erg netjes, technisch ziet het er verzorgt uit. Zeker als we gaan vergelijken met de Duitsers en Canadezen. Hier zou je uit kunnen concluderen dat techniek op de langste afstanden minder belangrijk is. Puur conditioneel vermogen is meer bepalend.
We zien ook vaak dat trainers van andere landen niet uit het schaatsen zelf afkomstig zijn en daardoor misschien minder gefocust zijn op techniek en meer op puur fysiek vermogen. En je krijgt geen stijlpunten, de snelste wint. Denk hierbij nog maar eens aan Gunda Nieman (foto), Claudia Pechstein en nu ook ook Stephanie Beckert. Schoonheidsprijzen wonnen zijn nooit. Echte medailles wel!
Ook qua training kan ik een verschil aanduiden, met name de Duitse vrouwen staan er bekend om dat zij ontzettend veel kilometers maken. Rondom de wedstrijden staat ze er bekend om dat ze langdurig rondjes rijden op lage intensiteit. En voor lange afstanden is duurvermogen met afstand het belangrijkste wapen.
Een ander punt is zoeken naar talent, het kan niet zo zijn dat er geen Nederlandse vrouwen zijn die talent hebben voor het lange werk. Blijkbaar ligt bij de jeugd het accent zoveel op het allrounden dat types die daar niet direct geschikt voor zijn al vroegtijdig afvallen. Bij de jeugd is er ook nog geen 5000 meter op het programma, dus de meer sprinttypes zijn sowieso al in het voordeel. Als senior valt dit voordeel weg. Ook als allrounder zul je daar dan een goede lange afstand moeten kunnen rijden.
Ik blijf het zeer merkwaardig vinden dat de Nederlandse vrouwen zo matig presteren op de lange afstanden. Zeker gezien het aantal mensen dat schaats hier en de een organisatie als de KNSB die blijkbaar niet op de rit kan krijgen. Het onderliggende beleid op dit gebied werkt gewoon niet.  
 
 


Terug naar blogs